Paluch sztywny u kobiet (hallux rigidus) to schorzenie pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego. Do jego charakterystycznych objawów należą trudności z poruszaniem palcami oraz dotkliwy ból. W przypadku tej choroby – ze względu na jej postępujący charakter – wymagane jest leczenie operacyjne. Dowiedz się więcej.

Paluch sztywny u kobiet – objawy

W przypadku palucha sztywnego różne objawy pojawiają się stopniowo. Na początku nie są one szczególnie nasilone: obszar wokół stawu śródstopno-paliczkowego jest delikatnie zaczerwiony i opuchnięty, a podczas chodzenia, kucania i skakania wyczuwalny jest ból (przy podstawie palucha). Później występuje on już nie tylko przy uprawianiu różnego rodzaju aktywności, ale także podczas odpoczynku i snu. Z czasem górna część stopy ulega zniekształceniu, pojawiają się trudności przy zakładaniu butów. Ból może zacząć odczuwalny również i przy innych stawach.

Przyczyny palucha sztywnego u kobiet

Bardzo często przyczyną palucha sztywnego u kobiet są przebyte kontuzje oraz niewielkie urazy, które nie wymagają interwencji lekarza. Nierzadko paluch sztywny pojawia się u pań uprawiających pewne dyscypliny sportowe, które powodują zwiększone przeciążenie  stawu śródstopno-paliczkowego – chodzi  tu przede wszystkim o biegi oraz aktywności związane z częstym kucaniem oraz wstawaniem.

Powstawaniu palucha sztywnego sprzyjają również czynniki genetyczne. Narażone na tę chorobę są także panie, u których występuje nieprawidłowy kształt powierzchni stawowej oraz odmienna budowa głowy I kości śródstopia. Istotną rolę odgrywają tu również przebyte choroby, jak np. dna moczanowa czy też różnego rodzaju schorzenia reumatyczne.

Leczenie palucha sztywnego

Tak jak już powiedzieliśmy wcześniej, palucha sztywnego da się wyleczyć tylko operacyjnie. Można, oczywiście, hamować w pewnym stopniu rozwój choroby, np. poprzez noszenie butów na niskim obcasie i z szerokim noskiem oraz ograniczenie aktywności, które zbytnio obciążają stawy. Niektóre panie decydują się na noszenie butów z kołyskową podeszwą lub też specjalnych wkładek ortopedycznych.

Warto zaznaczyć, że – w przypadku palucha sztywnego – z czasem objawy schorzenia i tak się nasilą. Ważne jest również to, że negatywne skutki – w tym przypadku – może przynieść nawet i sama rehabilitacja. Na leczenie operacyjne warto się zdecydować zwłaszcza wtedy, gdy deformacja jest już bardzo poważna.

Skąd się biorą haluksy?

Do rozwoju haluksów przyczynia się wiele czynników. Dużą rolę w ich powstawaniu mają uwarunkowania genetyczne, ale powoduje je również noszenie nieodpowiedniego obuwia (buty na wysokim obcasie lub o wąskim czubku). Innymi czynnikami sprzyjającymi tworzeniu się nieestetycznej deformacji są płaskostopie, nieodpowiednia długość pierwszej kości śródstopia i wiotkość stawowa. Paluch koślawy może być również wynikiem nadwagi lub ciągłej pracy na stojąco.

Początkowe symptomy wskazujące na obecność haluksów są mało widoczne i nie sprawiają bólu. Jednak po pewnym czasie rozwija się stan zapalny, pojawia się zaczerwienienie i pieczenie, a uciążliwe dolegliwości bólowe są odczuwane zarówno podczas spoczynku, jak i aktywności.

Jak leczyć haluksy?

W początkowej fazie rozwoju choroby wiele osób próbuje złagodzić ból domowymi sposobami, jednak nie skorygują one współistniejącego zniekształcenia stopy. W takiej sytuacji lepszym rozwiązaniem może okazać się decyzja o podjęciu leczenia operacyjnego haluksów. Jeśli stadium schorzenia nie jest zbyt zaawansowane, ortopeda zaleci jedynie korekcję torebki stawowej i ścięgien. Przy poważnych wadach konieczne będzie zastosowanie bardziej inwazyjnych rozwiązań, jak osteotomia klinowa, która oznacza ingerencję w szkielet kostny stopy.

Zabieg przeprowadzony przez doświadczonego chirurga stopy jest bezbolesny i bezpieczny, a sam pacjent będzie mógł wrócić do domu już następnego dnia. Po zakończeniu leczenia operacyjnego zaleca się rehabilitację pod okiem wykwalifikowanego rehabilitanta. Obejmuje ona przede wszystkim ćwiczenia wzmacniające stawy i poprawiające zakres ruchów. Oprócz tego proces ten mogą wspomóc różne zabiegi fizykoterapeutyczne (np. krioterapia). Przyspieszą one regenerację operowanej stopy, umożliwiając szybszy powrót do zdrowia.